بعید میدانم این نوشته را ببینی و بخوانی اما اگر خواندی درود بر تو که هنوز به یاد من و اینجا هستی. این روزها حال همه ما بد است و بیش از همیشه احساس محبوس بودن میکنیم. همه در این تجربه شریکیم. یقین دارم این وضعیت زشت همیشگی نخواهد بود و چیزهایی که فکرش را نمیکنیم معادلات را بر هم خواهد زد. ناامید نباش و از این وضعیت طاقتفرسا برای پالایش و نیرومندسازی ذهن و روانت بهره بگیر. فردایی خواهد آمد که زشتی امروز را خاطره میکند و ما اگر زنده بمانیم انسانهای قویتری خواهیم شد. نفس عمیق بکش. قوی باش و امیدوار. اتفاق خوب خواهد افتاد. شک نکن دوست من. اگر دوست داری برایم کامنت بگذار. حتما میخوانم و پاسخ میدهم.
به امید رستگاری
رضا کاظمی؛ پزشک، نویسنده، شاعر و فیلمساز
فقط امید برامون مونده دکتر..
درود. سرمایه بسیار بزرگیه. روزهای خوب در راه هستند.